چنداول

انسان در یک سکانس

دو شعر کوتاه

سکانس

خارجی _ این جا در غربت _ گاهی

من

کویر

شبهای پرستاره.

داخلی _ آنجا در وطن _ همیشه

او

کوه

ستارههای شبآجین.

انسان

دهکده بزرگ میشود

و تو خمیدهای

به چهرهات، طراوتِ گذشته نیست.

دهکده بزرگتر میشود

و تو تکیدهتر

به چهرهمان، صلابتِ گذشته نیست.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم مهر ۱۳۸۶ ساعت ۱۱:۴۱ ب.ظ توسط صادق دهقان |

اين جا را به عشق كابل شه نامه اي و به ياد زادگاه نازنینم، «چنِداوُل» ناميده ام. چنداول، واژه ای ترکی است به معنای پشت جبهه و سپاهیان پشت جبهه که از دوران نادرشاه افشار به یادگار مانده است. چون کابلستان، دروازه ورود به شبه قاره هند بود، نادر با سپاهیانش که بیشتر هم قزلباش بودند، از این مسیر می گذشت. در حقیقت، کابل، پشت جبهه او به شمار می رفت.
********
در بامداد 15 عقرب (آبان) 1357 خورشيدي، صدايم در يكي از خانه هاي محله سه دوكان «چنِداوُل» شهر كابل پيچيد. هنوز طعم شيرين بازي هاي كودكانه را در زادگاهم نچشيده بودم كه چرخ بازيگر، خانواده ام را روانه سرزمين غربت كرد. گاهي از دريچه شعر، خودم را نفس مي كشم، ولي اين روزن هماره گشوده نيست.
********
وب گردي يك لاقبايم كه از 26 دلو (بهمن) 1381 به اين سو، كلكينم را به روي جهان گشوده ام تا مگر هواي تازه، سر به راهم كند. کارم را با کلکین57 آغاز کردم که پرشین بلاگ خراب شد. سپس کلکین. کام را گرفتم و همان زمان چنداول را هم گشودم که در آن تنها لینک های ادبی می گذاشتم. پس از چندی، کلکین. کام هم ناکام پرواز کرد. بعد نوبت به کلکین. نت رسید که آن را هم دوست نابلدی از بین برد. خلاصه، چون دیگر نای آن نداشتم که با یک دست، دو هندوانه بردارم، به همین کوچه بسنده کردم. خوش آمدید.

نوشته‌های پیشین

برچسب‌ها

پیوندها

BLOGFA.COM

کوچه خاطره انگیز من

انسان در یک سکانس

نوشته‌های پیشین

برچسب‌ها

پیوندها